حقیقت چیزی خارج از وجود ما نیست

 

اوج خود را گم كرده ام .                                                            

مي ترسم ، از لحظه بعد ،و از اين پنجره اي كه به روي احساسم گشوده شد.

 

از شعرشاسوسا( سهراب سپهري)

 

    برای رهایی خود می نویسم و همچنین برای برپایی منزلی در خور زندگان، که درآن اتاقی برای مردگان مهیاست.

بوبن               

چیزی که با عطش سیراب نشدنی در جستجوی آنیم این است که خود را فراموش کنیم که از جلد خود خارج شویم که حافظه همیشگی خود را از دست بدهیم و کاری کنیم بی آنکه بدانیم چگونه و چرا :خلاصه اینکه دایره ای جدید ترسیم کنیم... ..رالف والدو امرسون

و پرنده ها در باره قتل و عام چه می توانند بگویند به جز "جیک جیک ...                                        کتاب سلاخانه شماره ۵ اثر کورت ونه گارت

آن موقع در دورانی از زندگی ام بود که حضور سمج دنیا - و نا کارآمدی همه عقاید و نظریات فرسوده ،روزگارم را سیاه کرده بود.احساس می کردم که هیچ کاری از دستم بر نمی آید .زمان قصد دارد به کامش بکشدم ،به کامش می کشیدم.در هر حال احساس می کردم که کم کم و به طرز چاره ناپذیری همه ی امید ها یمان قطع می شود.تنها من نبودم که احساس می کردم آن یقیینی که جوانی مان را فریفته بود بی سر و صدا در حال نابود شدن است،اما چیزی مرا به وحشت می انداخت ،نظر بعضی از دوستانم بود که می گفتند چار ه ای ندارم جز اینکه آن وضع را بپذیرم.(از کتاب کاناپه قرمز)

انسان در مورد کسانی که می شناسد می تواند ببیند که چکار میکنند ،می تواند داستان زندگی شان را بگوید ، اما هرگز نمی تواند از داستان درون آنها آگاه شود ،انسان حتی درون خودش را هم نمی شناسد.هر کس برای خودش شخصیت نقابداری است در صحنه تئاتر،از خود فرار می کند به خود وعده می دهد و چهره عوض می کند.... انسان خود را آنگونه که می خواهد باشد نشان می دهد.                

سهم ما از روشنی به قدریست که حتی اگر خود خواسته باشیم نمی توانیم ویران گر آن باشیم.              بوبن

انسان وقتی کاملا شبیه خودش است که در حال حرکت است."برنینی"