حقیقت چیزی خارج از وجود ما نیست

بیش از اینها ،آه آری

بیش از اینها می توان خاموش ماند

می توان ساعات طولانی

با نگاهی چون نگاه مردگان،ثابت

خیره شددر دود یک سیگار

خیره شد در شکل یک فنجان

در گلی بی رنگ بر قالی

در خطی موهوم ،بر دیوار

می توان با پنجه های خشک

پرده را یک سو کشید و دید

در میان کوچه باران تند می بارد

کودکی با باد بادکهای رنگینش

ایستاده زیر یک طاقی

گاری فرسوده ای میدان خالی را

با شتابی پر هیا هو ترک می گوید

می توان بر جای با قی ماند

در کنار پرده اما کور،اما کر

...............................

می توان همچون عروسکهای کوکی بود

با دو چشم شیشه ای دنیای خود را دید

می توان در جعبه ای ماهوت

با تتنی انباشته از کاه

سالها در لابه لای تور و پولک خفت

می توان با هر فشار هرزۀ دستی

بی سبب فریاد کرد و گفت :

« آه ، من بسیار خوشبختم »

فروغ فرخزاد از مجموعه تولدی دیگر

آیا خدا واقعاً در روز هفتم استراحت کرد ؟ شاید خدا در خنکای آن بعد اظهر طو لانی وقتی شادمان

کار خود را به پایان برد از خود پرسید :روی زمین چه کسی باید به پیامبری از جانب من سخن گوید .

بهتر است نوع دیگری بیافرینم که از دیگران متمایز باشد.

او را هنرمند بنامم تا کار او آن شود که زیبایی و معنی را به جهان ببخشد.

متن از کتاب رنج و سرمستی( گذری بر زندگی میکل آنژ)

پیکره موسی اثرهنرمند بزرگ عصر رنسانس (میکل آنژ)