مانده تا برف زمین آب شود.

مانده تا بسته شود این همه نیلوفر وارونه چتر.

ناتمام است درخت.

زیر برف است تمنای شنا کردن کاغذ در باد

وفروغ تر چشم حشرات

و طلوع سر غوک از افق درک حیات.

مانده تا سینی ما پر شود از صحبت سنبوسه و عید.

در هوایی که نه افزایش یک ساقه طنینی دارد

و نه آواز پری می رسد از روزن منظومه برف

تشنه زمزمه ام.

مانده تا مرغ سر چینه هذیانی اسفند صدا بر دارد.

پس چه باید بکنم

من که در لخت ترین موسم بی چهچه سال تشنه زمزمه ام؟

بهتر آن است که برخیزم

رنگ را بر دارم

روی تنهایی خود نقشه مرغی بکشم.

سهراب سپهری

پر کردن اوقات خود در واقع به معنی از دست دادن آن است.

مارگاریت دوراس