حقیقت چیزی خارج از وجود ما نیست

پل که ناگهان صدایش جدی شده بود گفت اگنس صورت تو شبیه صورت هیچ کس دیگری نیست.اگنس لحن جدی پل را درنیافت و لبخند زد.                                                                                            -نخند .من واقعا جدی می گویم.اگر تو کسی را دوست داشته باشی صورتش را هم دوست داری و در چنین حالتی صورت او با صورت هر کس دیگر کاملا فرق می کند.                                                       -بله تو مرا از روی صورتم می شناسی .تو مرا به عنوان یک صورت می شناسی و هیچ وقت جور دیگری نشناخته ای.بنابراین هرگز به ذهن تو نیامده که صورت من خود من نیست.                                         پل با دقت توام با بردباری یک پزشک پیر پاسخ داد                                                                          -چرا فکر می کنی که صورتت خود تو نیست.چه کسی پشت صورت تو است؟                                     -فقط زندگی در جهانی را تصور کن که در آن آیینه نباشد.تو درباره صورتت خیالبافی می کنی و تصورت این است که صورتت بازتاب آن چیزی است که در درون تو است.و بعد وقتی که چهل ساله شدی کسی برای اولین بار آیینه ای در برابرت می گیرد.وحشت خودت را مجسم کن!تو صورت یک بیگانه را خواهی دید.و به روشنی به چیزی پی خواهی برد که قادر به پذیرفتنش نیستی .صورت تو خود تو نیست.پل گفت -اگنس                                                                                                                                   و از روی مبل برخاست.پل کنار اگنس ایستاد .اگنس در چشمان پل عشق دید.........                             از کتاب جاودانگی اثر میلان کوندرا