حقیقت چیزی خارج از وجود ما نیست

آن موقع در دورانی از زندگی ام بود که حضور سمج دنیا - و نا کارآمدی همه عقاید و نظریات فرسوده ،روزگارم را سیاه کرده بود.احساس می کردم که هیچ کاری از دستم بر نمی آید .زمان قصد دارد به کامش بکشدم ،به کامش می کشیدم.در هر حال احساس می کردم که کم کم و به طرز چاره ناپذیری همه ی امید ها یمان قطع می شود.تنها من نبودم که احساس می کردم آن یقیینی که جوانی مان را فریفته بود بی سر و صدا در حال نابود شدن است،اما چیزی مرا به وحشت می انداخت ،نظر بعضی از دوستانم بود که می گفتند چار ه ای ندارم جز اینکه آن وضع را بپذیرم.(از کتاب کاناپه قرمز)