باید همیشه مست باشی .تمامش همین است.این تنها راه است.تا حس نکنی بار هولناک روزگار را که پشت ات را می شکند .و تو را در مقابل زمین به زانو در می آورد.باید همواره مست باشی.

اما مست چه چیز؟شراب،شعر و یا فضیلت.هر طور که دوست داری ،اما مست باش.

و اگر گاهی ،بر پلکان کاخی ،یا بر چمنزار سر سبز جویباری ،در انزوای اندوهبار اتاقت ،باز هشیار شدی،

در حالیکه مستی از سرت می پرد یا از تو دست بر داشته است ،از باد بپرس ،از موج ،از ستاره ،از پرنده ،از ساعت ، و از هر آنچه پرواز می کند، از هر آنچه فریاد میزند،از هر آنچه می چرخد، از هر آنچه نغمه سر می دهد،از هر آنچه سخن می گوید...بپرس که چه وقت است این وقت،و باد،موج ، ستاره ،پرنده ،ساعت به تو پاسخ خواهند داد:هنگام مستی ست !

پس برای آن که برده جور ِ زمانه کشیده نباشی ،مست باش ، همواره مست باش !

مست شراب،شعر  و یا فضیلت .هر طور که دوست داری.

شارل بودلر